Do Francji przez Dublin czyli Sławek i (nie)przyjaciele

W Dublinie mieliśmy kupę szczęścia. Przy aplauzie tłumów polskich kibiców, którzy nie czekając na polską Irlandię, sami udali się do mejsca docelowego nasza (nie)podrabialna reprezentacja zagrała po prostu. beznadziejnie. Kluczem do takiej oceny była oczywiście gra defensywna, przyjazd autobusem pod własną bramkę i obrona Częstochowy. Jak się okazało, już w trakcie meczu, dla wielu zawodników pierwszej jedenastki pojazd okazał się zbyt mały. Autobus był tak naprawdę minibusem do którego niektórzy się nie zmieścili i tym samym nie dojechali na mecz. A miało być tak pięknie...

Wystartowała Eredivisie. Milik is coming!

Arkadiusz Milik / fot. Ajax.nl

Zlatan Ibrahimovic, Luis Suarez, Marco van Basten - co ich łączy? Wszyscy trzej seriami trafiali do bramki rywala. Wszyscy trzej to legendy piłki nożnej. Ani jeden z nich nie został nigdy mistrzem świata... Jest jednak coś jeszcze. Wszyscy trzej wybili się grając w Ajaxie Amsterdam. 33-krotni mistrzowie Holandii talenty wyławiają i wypuszczają w świat niczym profesjonalna fabryka. Nie tak dawno jednym z tych talentów został Arkadiusz Milik. Drugi Polak w historii Ajaxu ma coś do udowodnienia i wydaje się, że Holandia będzie najlepszym ku temu miejscem.

Tańcowały dwa Michały

                                                                            fot. legia.com

Dziś miało być o Legii jako drużynie. Zespole, świetnie zorganizowanym, nie bojącym się nikogo i szkockim kacu po polsku. Miało być, ale nie będzie. A to z bardzo prostego powodu. Od pewnego czasu bacznie obserwuje dwóch Legionistów, których od wielu miesięcy fani "Wojskowych" wyrzucają z klubu. Dwóch Michałów, Żyro i Kucharczyk najpierw przedstawili nam swoje najlepsze dania, by później się nimi poważnie zakrztusić. Historię obu skrzydłowych wiele łączy. Obaj w młodym wieku debiutowali w Legii,  obaj byli jednymi z największych nadziei warszawskiego klubu i wydawało się, że długo w stolicy nie zostaną. Marzenia jednak jak zawsze zweryfikowało życie.

Ostatnia szansa katalońskiej ofiary?

Gra w takim klubie jak Barcelona nie jest łatwa. To dość wyświechtany slogan, który wydaje się być oczywistością. Wie o tym doskonale każdy, kto choć przez sezon miał przyjemność występować przed publicznością na Camp Nou. Ciężko jest piłkarzom, którzy przychodzą z innych klubów, ale nie łatwo jest również wychowankom - tym, którzy spędzili tutaj w niektórych przypadkach nawet połowę swojego dotychczasowego życia. 

Życie po Finnbogasonie

Są takie w kluby, w których jeden piłkarz jest alfą i omegą.  Odpowiada za gole, jest liderem na boisku, ale również po za nim.  Takich przykładów jest wiele. PSG i Ibrahimović, Messi i Barcelona czy choćby Real Madryt i Ronaldo. Mało który klub jednak był w takim stopniu zależny od gry swojego najlepszego zawodnika jak SC Heerenveen. Drużyna Fryzów, była dyrygowana przez Islandczyka – Finnbogasona przez dwa lata. Co stanie się z nią po odejściu bramkostrzelnego napastnika? Zapewniamy - nic złego. W Heerenveen bowiem mają znakomitą smykałkę do interesów.

Kyrboss! Australijski kangurek przeskoczył Nadala

   

Niesamowity, heoriczny bój, wielki luz i znakomity serwis to atrybuty, którymi oczarował tenisowy świat. Jego spokój i radość z gry oczarowały miliony kibiców na całym świecie. Dla niego nie istnieją bariery. Najpierw po niezwykle emocjonującym pięciosetowym spotkaniu, w którym przegrywał już 0-2 wyrzucił za burtę Wimbledonu Gasqueta, a wczoraj potwierdził swój wielki talent. We wspaniałym stylu pokonując Rafę Nadala...

Serca zdobyte. Koniec pięknego Raisu Lwów Pustyni

 
Algieria za burtą mundialu. W meczu o ćwierćfinał oczekiwaliśmy wielkiego spektaklu, niezapomnianego spotkania i stało się . W tym meczu było wszystko. Gole, niezwykłe tempo, walka i wielkie emocje. Burza braw należy się Afrykanom. Za ambicję, determinację i nieustępliwość. Przegrać też trzeba umieć. I to z taką klasą. Postawić się przyszłym mistrzom świata, to nie byle co. Słowa uznania i oklaski. Chapeau bas.

Miał być Teatr Marzeń, zapowiada się Kino Stylowy

Kolejne gwiazdy poza mundialem. Marco Reus  z powodu kontuzji kostki, której nabawił się w piątkowym meczu towarzyskim z Armenią (6:1), nie pojedzie na piłkarskie mistrzostwa świata do Brazylii. Podobnie ma się sytuacja z Franckiem Ribery. Francuski pomocnik narzeka od kilku tygodni na ból pleców, a w piątek postanowił wycofać się z udziału w mundialu. Co jeszcze ciekawego słychać przed turniejem w Brazylii?

Mundial w rytmie Samby - wyścig po koronę króla strzelców

Mundial od zawsze słynie z niespodzianek. I to nie tylko z powodu wielkich emocji, (nie)zapomnianych meczów i pięknych goli. Takie przeżycia fundują nam przecież/również Champions League czy inne ważne rozgrywki. Mistrzostwa świata to jednak impreza wyjątkowa. Kreuje nowe gwiazdy, dzięki niej po raz pierwszy ( i często ostatni) usłyszeliśmy o takich zawodnikach jak Mario Kempes, Paolo Rossi czy Salvatore Schillaci. Trzech wspaniałych królów strzelców mundialu, których świat poznał dopiero na mistrzostwach świata. Jak będzie w tym roku, kto ma szansę na tytuł najlepszego strzelca turnieju? Znani, doświadczeni czy raczej młodzi, zdolni, nieopierzeni? 

Mundial w rytmie Samby- reprezentacja nieobecnych

Wielcy mistrzowie, idole kibiców, wspaniali zawodnicy. Na ten turniej czekali całą karierę. Zdobywali tytuły, strzelali gole, walczyli na śmierć i życie. Wszystko po to, by zagrać na mundialu. Ich marzenia zweryfikowało życie. Niestety, mistrzostwa świata w Brazylii z różnych powodów obejrzą przed telewizorem. Przed Wami 23-osobowa reprezentacja nieobecnych nadchodzącego mundialu.

To już koniec ery! Barca odpadła z Ligi Mistrzów

Za nami ćwierćfinały Champions League. Ćwierćfinały, w których było wszystko. Wielkie emocje, piękne gole, niesamowite zwroty akcji i to co w futbolu najpiękniejsze czyli niespodzianki. Takimi bez wątpienia było odpadnięcie Barcelony, która po raz pierwszy od 6 lat nie zagra w półfinale Ligi Mistrzów, a tym samym awans Atletico. Co ciekawego działo się jeszcze w spotkaniach o najcenniejsze europejskie trofeum?

Éder Álvarez Balanta - kolumbijska zapora nie do przejścia

   

Piekielnie zdolny 20-latek z Bogoty. Silny, szybki, gibki, zwinny, elastyczny. Biega sto metrów poniżej 11 sekund. Jest w stanie wyprzedzić najszybszych napastników na świecie i na dodatek operuje lewą nogą. Obrońca niemal kompletny, a przy tym niezwykle pracowity i skromny. Już w debiutanckim sezonie został uznany najlepszym obrońcą ligi argentyńskiej. Niesamowicie wytrzymały i wszechstronny zawodnik obserwowany jest przez największe kluby na świecie, w tym przez Barcelonę. Media porównują go do Ivana Cordoby i to nie tylko ze względu na niski wzrost. Wydaje się, że debiut w seniorskiej reprezentacji Kolumbii jest tylko kwestią czasu. Przed Wami jedna z największych nadziei światowego futbolu.

Bohaterowie polskich stadionów

Niezwykli, charyzmatyczni, wyjątkowi. Mimo ogromnej pasji i determinacji często poniżani, omijani szerokim łukiem, traktowani jak powietrze. Są idealnym przykładem, że marzenia się spełniają. Są idealnym przykładem, że wiara czyni cuda. Pokazują nam jak pokonywać słabości, przeciwieństwa losu. Nie są na pierwszych stronach gazet, są tematem tabu. Dziś media wolą pisać o nowej dziewczynie Ronaldo, kolejnych wybrykach Balotelliego czy ślubie Lewandowskiego niż o problemach polskiej piłki. Kibice niepełnosprawni, bo o nich mowa, mają coraz łatwiejsze życie na stadionach, tylko i wyłącznie dzięki swojej niesamowitej nieustępliwości i zawziętości.

Szacunku się nie nabywa, szacunek się ma

Autorytet. Co dziś oznacza to słowo w polskim futbolu? Kto jest dziś wzorem? Kto przykładem? Od dłuższego czasu autorytety w polskiej piłce odstawione są na dalszy tor. W klubie rządzą prezesi i działacze i to oni często ustalają skład. W szatni mało który trener ma posłuch, piłkarze czują się lepsi od niego, wytykają mu błędy i czekają na potknięcia. Pytanie dlaczego?

Trener powtarzał nam, że jesteśmy świetną drużyną i uwierzyłyśmy w jego słowa

Młoda, obiecująca i wyjątkowo zdolna. Mimo 16 lat, niezwykle utytułowana. O szkoleniu, sodówce i harlem shake'u porozmawialiśmy z mistrzynią Europy do lat 17 - Sylwią Matysik (z prawej)

Piłka w sieci czyli rok między słupkami

                                                   Od emocjonalnego Euro do pożegnania Fergusona

Maj. Mistrzem Anglii zostaje Manchester City, coraz więcej mówi się o emeryturze Sir Alexa Fergusona i końcu najwybitniejszego managera w historii "Czerwonych Diabłów". We Włoszech triumfuje niezawodne Juve, w Hiszpanii tytuł odzyskał Real. Najlepszą drużyną Niemiec zostaje Borussia, z trzema Polakami w składzie, a na naszym krajowym podwórku majstra zdobywa Śląsk. Wszyscy odliczają czas do wielkiego, piłkarskiego święta, Euro 2012. Nadchodziła najlepsza pora na tworzenie pięknej historii w dziejach polskiego futbolu.

El Sharaawy - droga na szczyt

"Wykorzystałem kryzys" 

Napastnik Milanu jest na ustach wszystkich. Marcello Lippi porównuje go z Alessandro Del Piero, zainteresowane Włochem są takie kluby jak Manchester United, City czy Arsenal. El Sharaawy to ulubieniec kibiców. Nic dziwnego. "Il Faraone"  strzela jak natchniony, czaruje swoją grą. To na niego się chodzi, to on ciągnie wózek o nazwie AC Milan. Sam piłkarz jest zaskoczony swoją kapitalną formą. Twierdzi, że głównym czynnikiem takiego rozwoju sytuacji jest... kryzys ekonomiczny. Gwiazdy odeszły, młodzi dostali szansę. "El 92" wykorzystał ją perfekcyjnie. Ale po kolei.